Навіны і грамадства, Навакольнае асяроддзе
Атамны выбух у гісторыі
Пачатак саракавых гадоў XX стагоддзя было багата знакавымі падзеямі для навукі. Гэты час адзначылася найвялікшымі адкрыццямі ў галіне атамнай фізікі і азначала, што перад чалавецтвам адкрываюцца вялізныя магчымасці ўтылітарнага прызначэння новага магутнага крыніцы энергіі. Але сусветная палітычная абстаноўка на той момант прадвызначыла ход гісторыі. Спробы навукоўцаў некалькіх краін накіраваць выкарыстанне атамнай энергіі ў мірнае рэчышча апынуліся марнымі, бо прыярытэт быў выстаўлены на карысць фарміравання новага віду зброі.
Гісторыя абвяшчае, што ў жніўні 1945 года, роўна праз тры тыдні пасля выпрабаванні першай атамнай бомбы, прэзыдэнт ЗША Гары Труман аддаў загад аб бамбардзіроўцы гарадоў Хірасіма і Нагасакі. Адпаведна, 6 жнiўня гэтага ж года прагучаў атамны выбух над Хірасімай, а трыма днямі пазней другая бомба была скінута на Нагасакі. Урад Амерыкі лічыла, што тым самым пакладзе канец вайне паміж Злучанымі Штатамі Амерыкі і Японіяй.
Паколькі першапачаткова адкрыцця ў галіне ядзернай фізікі былі накіраваны на практычнае прымяненне ў мірных мэтах, то даследаванні ў гэтым кірунку не спыняліся. Ужо ў 1949 годзе навукоўцы Савецкага Саюза пачалі распрацоўку праектаў па атамнай энергетыцы. У травеньскія дні 1950 гады пачалося будаўніцтва першай у свеце атамнай электрастанцыі ў раёне пасёлка Обнінск Калужскай вобласці, а праз чатыры гады яна ўжо была запушчана. Яшчэ праз некалькі гадоў у эксплуатацыю была ўведзена першая чарга другой савецкай атамнай станцыі ў Томскай вобласці ў горадзе Северск. У той жа год было пачата будаўніцтва Белоярской станцыі на Ўрале ў горадзе Заречный Свярдлоўскай вобласці. Праз шэсць гадоў была пушчана першая чарга гэтай станцыі, а праз некалькі месяцаў пасля пуску Белоярки быў уведзены ў строй першы блок атамнай станцыі блізу горада Нововоронеж. На поўную моц гэтая станцыя зарабіла пасля пуску ў эксплуатацыю другой чаргі ў 1969 годзе. 1973 год быў адзначаны запускам Ленінградскай атамнай электрастанцыі.
Будаўніцтва сумна вядомай АЭС у Паўночнай Украіне, недалёка ад горада Чарнобыль, вялося з 1978 года і завяршылася пускам чацвёртага энергаблока ў 1983 годзе. Эксплуатацыя дадзенага аб'екта стала правальным праектам для тады яшчэ Савецкага Саюза. Аварыя на Чарнобыльскай АЭС была не адна. У верасні 1982 года падчас рамонту рэактара першага блока адбылася аварыя на станцыі, якая суправаджаецца выкідам у атмасферу парагазавай радыёактыўнай сумесі. У выніку выкіду была здзіўленая значная тэрыторыя, хоць ўладамі афіцыйна было заяўлена, што навакольнае асяроддзе не пацярпела.
Вырашальную ролю ў лёсе Чарнобыльскай АЭС згуляла аварыя, якая адбылася ў 1986 годзе. Атамны выбух у Чарнобылі прагрымеў у 00 гадзін 23 хвіліны 26 красавіка падчас выпрабаванні чарговага турбагенератара. Выбух цалкам разбурыў рэактар, дах машыннай залы павалілася, было зафіксавана больш за трыццаць ачагоў агню. Да 5 гадзін раніцы ўсе пажары былі ліквідаваныя. Аварыя суправаджалася магутным радыеактыўным выкідам. Падчас выбуху загінула два супрацоўнікі станцыі, больш за сто чалавек былі перапраўленыя ў Маскву. З прычыны аварыі больш за сто трыццаць супрацоўнікаў Чарнобыльскай атамнай станцыі і работнікаў выратавальных службаў атрымалі прамянёвую хваробу.
У цэлым па абагульненым дадзеных атамны выбух у Чарнобылі забраў 28 жыццяў, а каля шасці соцень чалавек атрымалі значную дозу апраменьвання, якое ў шматлікіх удзельнікаў тых бязрадасных падзей выяўляецца і па гэты дзень.
Similar articles
Trending Now